रविवार, २ ऑक्टोबर, २०११

आरसा ... कवितेचा

आरसा देतोय तुला काव्याचा
स्वताला जरा नीट वाच..

कविता जरी माझ्या उल्लेख प्रेमाचा तरी तुझ्याच..
तुझ्यचं मनाची त्या आहे खरी आच..
... आरसा देतोय काव्याचा..

तू विसरशील स्वताला
काजळ जवळ ठेव ..
फवारे उडतील प्रेमाचे
तुषार त्याचे ओंजळीत ठेव..
वेळ येयील प्रेमात पडण्याची
कारण वारंवार उल्लेच त्याचाच..

म्हणून आरसा देतोय काव्याचा..

रोज बघतेस न्याहाळून
आज शब्दात शोध स्वताला..
प्रत्येक ओळीवर, शब्दांत मग नवी
भास्शील तुझ्याच मनाला..
यात नाही अतिशयोक्ती
नाही कला लावली पणाला..
हा तर प्याला आहे सौंदर्याचा तुझ्याच..

म्हणून आरसा देतोय काव्याचा ..

रोज सजतेस स्वतःसाठी
आज माझ्यासाठी सजून बघ..
सजता नाहीच आल तर
कवितेत माझ्या भिजून बघ..
बघ अविष्कार तुझ्या प्रेमाचा
संसार माझ्या तुझा आणि माझ्या कल्पनांचाच..

म्हणून आरसा देतोय तुला प्रेमाचा ....
स्वताला जरा नीट वाच..

कविता जरी माझ्या उल्लेख प्रेमाचा तरी तुझ्याच..
तुझ्यचं मनाची त्या आहे खरी आच..
आरसा देतोय ...जरा नीटच वाच...

-मी शब्दसखा
२२/०२/२००५
(आठवणीतल्या कविता)

३ टिप्पण्या: